O chorobie

Mity na temat łuszczycy:

Mit1: „Łuszczyca jest zaraźliwa”.

Fakt: Nie! Łuszczyca nie jest zaraźliwa! No chyba, że łuszczyca jest zakaźna jak … PIEGI!

Mit2: „Łuszczyca to tylko choroba skóry. Problem kosmetyczny”.

Fakt: NIE! Łuszczyca jest ogólnoustrojową, przewlekłą chorobą zapalną układu odpornościowego, która powoduje nieprawidłowy wzrost komórek skóry. Na łuszczycę choruje nie tylko skóra, ale cały organizm. U zdrowego człowieka skóra dojrzewa i złuszcza się w ciągu 28 do 30 dni, a proces ten jest przez nas niezauważalny. U osoby z łuszczycą trwa on od 3 do 4 dni. Zmiany łuszczycowe mogą być bolesne i swędzące, mogą pękać i krwawić. Około 30-50% wszystkich osób z łuszczycą rozwija również łuszczycę zapalenie stawów (ŁZS), powodując ból, sztywność i obrzęk wokół stawów. Zapalenie skóry w łuszczycy jest tylko wierzchołkiem góry lodowej – coraz więcej dowodów sugeruje powiązania z poważnymi problemami zdrowotnymi, takimi jak choroby sercowo-naczyniowe, cukrzyca, choroby wątroby, depresja czy otyłość.

Mit3: „Łuszczyca dotyka pacjentów tylko w wymiarze fizycznym”.

Fakt: NIE! Poza fizycznym obciążeniem chorobą, istnieje również znaczący wpływ psychologiczno-emocjonalny, którego doświadczają cierpiący na łuszczycę. Osoby z łuszczycą często zgłaszają uczucie bezradności, beznadziejności, złości, frustracji, a nawet depresji związanej z pojawieniem się bolesnych
i nieestetycznych zmian na ich skórze oraz sposobem reagowania otoczenia na ich wygląd. Niektórzy pacjenci z ciężką łuszczycą doświadczyli nawet myśli o samobójstwie. Wielu chorych z łuszczycą ogranicza codzienne czynności, m. in. pływanie czy pójście na siłownię, jeśli ma to oznaczać dla nich narażenie się na negatywne komentarze. Pacjenci z łuszczycą często porównują dysfunkcje związane ze swoim stanem chorobowym do problemów osób z innymi chorobami przewlekłymi, takimi jak cukrzyca czy choroby serca.

Mit4: „Łuszczyca jest spowodowana niską higieną”.

Fakt: NIE! Łuszczyca jest chorobą układu odpornościowego i nie ma nic wspólnego z niewłaściwą higieną. Czynniki wywołujące łuszczycę obejmują infekcje, stres lub silne emocje, zmiany hormonalne, uszkodzenie skóry, alkohol, otyłość, ubogą dietę i niektóre leki.

Mit5: „Łuszczycę można wyleczyć”

Fakt: Niestety NIE! Łuszczyca jest chorobą przewlekłą i trwa przez całe życie. Leczenie łuszczycy wciąż sprowadza się jedynie do łagodzenia jej objawów. Jednak przy zastosowaniu odpowiedniej terapii łuszczycę można kontrolować, redukując lub eliminując jej objawy. Badania nad układem odpornościowym doprowadziły do ​​opracowania nowych leków biologicznych, które działają na mechanizmy wywołujące chorobę.

Mit6: „Łuszczycę łatwo rozpoznać”

Fakt: Niestety NIE! Wiele zmian na skórze wygląda podobnie, na przykład niektóre wczesne objawy łuszczycy, takie jak swędzenie i zaczerwienienie, wyglądają tak samo jak wyprysk lub atopowe zapalenie skóry. Może to czasami powodować trudność w diagnozowaniu choroby. Ważne jest, aby skontaktować się z lekarzem, który może wykonać niezbędne testy w celu właściwego rozpoznania.

Mit7: „Łuszczyca nie może być dziedziczna. „

Fakt: Niestety, uwarunkowania do rozwoju łuszczycy mogą być dziedziczone rodzinnie. Istnieje związek genetyczny u 40 – 60% pacjentów z chorobą. Liczne badania wskazują na predyspozycję genetyczną lub odziedziczone skłonności tych chorych do rozwoju łuszczycy. Jeśli na łuszczycę choruje jedno z rodziców, to ryzyko zachorowania dziecka wynosi 25-30%, jeśli chorują oboje rodzice to prawdopodobieństwo rośnie do 65-70 %. Mimo predyspozycji genetycznej nie koniecznie oznacza, że u danej osoby rozwinie się choroba. Natomiast inne czynniki, takie jak zranienia lub infekcje, mogą w połączeniu
z odpowiednimi genami uruchomić proces wywołujący łuszczycę.

Masz pytanie?
Share This